De Bewonersorganisatie Oosterpark (BO) behartigt de belangen van de wijk als het gaat om bijvoorbeeld verkeersmaatregelen, nieuwbouw of parkverlichting. Daarnaast ondersteunt de BO allerlei grote en kleine bewonersinitiatieven met subsidie, spullen of het netwerk.
Een van die initiatieven is de Wijkkrant, waarin de BO ook een BO-pagina heeft. In deze rubriek wordt in elk nummer een wijkactiviteit belicht. In het eerste nummer van 2026 stond een reportage over de Weggeefwinkel Oosterparkwijk, aan de Zaagmuldersweg. Helaas was dit geen goede weergave van het interview. Er zijn dingen uit hun verband gerukt, waardoor feiten niet goed zijn weergegeven en misverstanden zijn ontstaan. De schrijver betreurt het en biedt zijn excuses aan. Hier volgt de tekst zoals die hoort te zijn.
Wijkleven: Weggeefwinkel Oosterparkwijk
De BO steunt talrijke initiatieven of wil die graag even voor het voetlicht brengen. In dit nummer: de Weggeefwinkel aan de Zaagmuldersweg.
De ruimte is gezellig vol, maar toch ook heel geordend. Kleren hangen in de verste hoek aan grote rekken, servies en speelgoed zitten weer vlak bij de deur.
Cindy, geboren en getogen in de Oosterparkwijk, startte de winkel meer dan vier jaar geleden. ‘Ik struin best graag door kringloopwinkels en zag de prijzen omhoog gaan. Toen kwam ik op het idee van de Weggeefwinkel. Ik werkte in de Oosterparkheem, waar een zaal leeg stond. Eerst ben ik naar WIJ gestapt, later heb ik met Woonzorg om de tafel gezeten.’ Inmiddels is de winkel verhuisd naar een andere zaal in het complex, die buitenom te bereiken is – via de Zaagmuldersweg dus.
De winkel is geopend van maandag tot en met donderdag, tussen tien en drie uur. Het loopt altijd lekker door. Cindy: ‘Er komen ongeveer 800 mensen per week. Soms is het heel vol, maar we sluiten niet. Voor de vrouwen van vrouwenopvanghuis Wender bijvoorbeeld is er altijd plaats.’
Naast Cindy werken er vier vrouwen op vrijwillige basis in de winkel: Wilma, Thea, Anneke en Hemu. ‘In de winkel werken uitsluitend vrouwen. Trouwens, ik kan nog wel iemand gebruiken voor de maandag.’ Overigens is er in de weggeefwinkel alleen kleingoed. ‘Geen meubels dus. Denk aan kleding, boeken, speelgoed of puzzels.’ Cindy wijst even naar buiten. ‘Op dit moment worden er voorbereidingen getroffen om een schuurtje op het terrein zetten, voor de extra opslag. We noemen het ons hutje op de hei.’
Worden er weleens waardevolle dingen gebracht? ‘Zeker, maar dan zeg ik altijd eerst tegen de inbrenger dat ze het zelf moeten houden. Dan heb je er immers een mooi zakcentje bij. Maar soms zegt de klant dan tegen mij: ‘‘Ik heb liever dat ik het aan jou doneer, want jij en je vrijwilligers doen al zoveel voor de wijk, dus ik wil dat jullie het verkopen en gezellig met elkaar iets leuks gaan doen’’ – en dan neem ik het ook nog met moeite aan.’
De deur gaat open, het belletje gaat. Een moeder met twee kleine kinderen (j & m) worden hartelijk verwelkomt door Wilma, Thea en Cindy. Het jongetje heeft nog geen oog voor het speelgoed, want sommige zaken hebben nou eenmaal voorrang: ‘Ik moet plassen!’. Het is reden voor moeders om even lekker bij te kletsen.
Foto: Rolf Hamminga